De eerste week!

Vriendjes!

Op algemeen verzoek heb ik een blog aangemaakt. Via deze weg ga ik proberen om jullie een beetje op de hoogte te houden van mijn leven de komende 9 maanden. Geen idee, hoe lang deze blog zal meegaan, want mezelf kennende ben ik misschien wel een beetje te lui om hier op regelmatig basis teksten op te posten, maar ik zal toch wel mijn best doen!

Ik ben hier nu ondertussen al een goeie week en begin het hier best wel fijn te vinden.De eerste dagen waren wel vre hard wennen. Het afscheid op Zaventem viel toch een stuk zwaarder dan verwacht en vooral de weg van douane naar de controle van de handbagage (waarbij ge trouwens uw schoenen moet uitdoen tegenwoordig) was lastig. Dat is zo een weg dat ge toch een goeie 5 minuten moeten wandelen en dat waren toch wel 5 minuten met wat traantjes in de ogen. De blikken van de mensen à la “Manneke wat is uw probleem” moest ik er maar bijpakken. Tijdens het aanschuiven voor de controle heb ik dan naar Loof gebeld en daarna was ik al een klein beetje vrolijker.

De vlucht zelf was cava. Na anderhalf uur vliegen landden we op één van de mooiste landingsbanen van de wereld. Precies of we gingen landen in de zee!Op de luchthaven werd ik opgepikt door mijn gastmoeder voor de komende 4,5 maanden. Zo klein madamtje van hooguit 1m55 met grijs haar en zelf geschilderde wenkbrauwen. Eens toegekomen in het appartement hier zei die mega droog “dit is uw kamer, slaapwel”. En ik zat hier te blinken .. Geen eten, geen drinken, heel op mn eentje. Toen vloekte ik toch wel eventjes bij de gedachte dat ik een goeie 4 maand bij zo iemand zou moeten doorbrengen. Ondertussen is het wel ok, het is een lief mevrouwtje waarvan ik mag doen wat ik wil en die ik altijd mag roepen als ik iets nodig heb (heb van haar bvb een fiets gekregen, omdat ik snachts iedere keer een goeie 45min moest wandelen naar huis). Alleen het eten is hier niet bepaald hoogstaand te noemen :-)

De maandagochtend moest ik om half negen op school zijn voor een test om ons niveau te bepalen. Int begin was die vre simpel, maar na een tijdje werd die wel heel moeilijk. Uiteindelijk zit ik in niveau 4 van de 6, het niveau waar de meeste Belgen beginnen.Na die test ben ik met een Duitser en een Noorse de stad wat gaan verkennen. Savonds ook nog iets gaan drinken met hen en een Zwitserse. Leuk internationaal onderonsje!

De dinsdag was dan de eerste lesdag en vanaf dan leerde ik ook de meeste Belgen kennen. Vanaf dan werd ook het normale leventje hier aangevat die tot nog toe iedere dag bestond uit naar de les gaan, op de vrije momenten op het strand gaan liggen en savonds op stap gaan. Helaas zegt internet dat het vanaf donderdag zal beginnen regenen, dus ik ben benieuwd waar we ons dan mee gaan bezig houden op de vrije momenten.Ondertussen heb ik wel al redelijk wat vriendjes gemaakt. Naast de Belgen zijn er ook wat Hollanders, een geweldige Venezolaan (of een Venezueliaan, zoals ge wilt ;-) ) en wat Zwitsers. Die Zwitsers vertrekken helaas wel bijna allemaal komende zaterdag.

Zondag was het de verjaardag van Lise en dat hebben we de zaterdag toch wel redelijk gevierd. Eerst zijn we aan de haven iets gaan eten en daarna hebben we met een man of 15 de trein genomen naar Juan Les Pins, een klein dorpje hier in de buurt, voor een geweldig feestje. Het uitgaansleven is hier wel niet goedkoop .. Gemiddeld 6 euro voor een halve liter en in de meeste bars die langer dan 2u openblijven moet ge inkomen betalen (altijd 10 of 20 euro).

Wat de lessen betreft is het niet altijd even simpel. We zien veel dingen waarvan ik wel weet dat ik het ooit nog geleerd heb, maar die ik me in geen 100 jaar kan herinneren. Het probleem, nuja probleem, is ook dat van ons niet echt verwacht wordt dat we blokken wat we zien in de lessen, echte examens kennen ze hier blijkbaar niet. Het meeste Frans leer ik dus vooral in het gastgezin, waar Josette mn geweldig Frans wel iedere keer verbetert, en in de winkels.

Soit, ik stel het hier dus best wel goed en slaag er tot nu wel in om te overleven!

À bientôt!

Tobias