Cannes by day, Monaco by night en een gefrustreerde lerares!

Gedag!

Reeds een tijdje geleden sinds mijn eerste berichtje, maar bij deze een kleine update!
De voorbije week is het weer hier een beetje minder zalig geworden. Nog altijd volle bak zon, maar de wind zorgt er dat we niet meer op elk vrij moment als een bende luie buffels op het strand kunnen gaan liggen.

Van maandagavond tot donderdagochtend is ook het eerste Belgische bezoek afgekomen. Adriaan en Loof, die zn opleiding bij het leger voorbereidde door een keer of 7 naar de Mc Donalds te gaan, kwamen eens inspecteren hoe dat hier nu eigenlijk wel zit. Wanneer ik naar de les moest gingen zij met 2 de stad verkennen, savonds gingen we dan iets eten en werden er wat – nog altijd niet zo geweldige lekkere – pintjes gedronken. Woensdag , trouwens Adriaans verjaardag die gij geweldig ziek zijnde mocht vieren, zijn we, op aanraden van de vriendinnetjes hier, Cannes gaan bezoeken, maar dat is niet bepaald voor herhaling vatbaar. Cannes is bekend van het filmfestival en buiten dat gebouw, wat levensgrote filmfiguren waar ge zo uw hoofd kunt insteken voor een foto en een “vieille ville” van hoop en al 20 huizen is er waarlijk niets te zien. Wel wat winkels nog, dus dat zal wel de reden zijn dat de vrouwen dat nog wel kunnen appreciëren.

Wat hier wel onder de noemer “voor herhaling vatbaar” valt is de donderdagavond in Monaco. Sommigen onder jullie kennen misschien de discotheek Kare(ment) .. Heel wat plaatselijken hier beweren dat dat de beste discotheek van Europa is en ze zouden wel eens gelijk kunnen hebben. Normaal moet er zwaar inkom betaald worden, maar omdat de zomer voorbij is hebben ze beslist om de donderdag voor iedereen gratis te maken.
Monaco ligt met de trein op zo’n 20 minuten van Nice, dus vrij easy bereikbaar. Het lijkt een donderdags ritueel geworden om om 22u30 met iedereen van EF af te spreken aan het station, om dan in groep te trein te nemen. Geweldige groep is dat trouwens, een man of 30 à 35 bestaande uit Belgen, Hollanders, Oostenrijkers en Zwitsers, maar minstens evenveel Mexicanen, Venezolanen, Ecuadorianen en zelfs een Taiwanese. Eens toegekomen in Monaco schuift de groep aan het tempo van een 120 jarige slak richting de discotheek waar er op geweldige muziek een feestje wordt gebouwd. Rond half zes wacht dan de eerste trein naar huis, waarbij het altijd hopen is dat er iemand wakker blijft om de halte “Nice” niet te missen. Enig nadeel aan zo’n donderdagavond is dat er de vrijdagochtend om 8u20 les geprogrammeerd staat, met als gevolg dat er dan een man of 10 ligt te slapen in de zetels in de leefruimte op school en de Mexicaanse meisjes in hun pyjama naar de les komen.:-)

Wat de lessen zelf betreft was het in het begin wat wennen dat het geen univ meer is. Alice, de lerares van mn hoofdvak (Francais Général) is zo’n tuttebel die echt op alles commentaar heeft. De week voor de komst van Loof werd ik op dinsdag mn gsm afpakt, op woensdag mn MP3 en moest ik me de donderdag verzetten, omdat Bo (zowaar een toffe Hollandse) te veel tegen mij babbelde. Deze week heb ik dan écht mn best gedaan om geen commentaar meer te krijgen en dat is toch wel redelijk gelukt. Na een les eens 5minuten met haar staan babbelen en sindsdien vindt ze mij precies wel een beetje leuker. Oef!:-)
De andere leraars zijn wel zeer aangenaam. Vooral het keuzevak Jeux de role, waarbij we zo kleine toneeltjes moeten spelen, vind ik best wel geweldig!

Terwijl ik dat hier allemaal aan het typen ben staat Sporza Radio op en Cercle is het blijkbaar weer geweldig aan het doen (ironie ja!). Heb zo’n gevoel dat ik op groenzwart vlak niet te veel zal missen dit jaar. Alleen de feestjes op zaterdagavond met de gekke dj en “moatje moatje” Ricardo geven me een weemoedig gevoel! Voor de rest vind ik het leven hier nog altijd geweldig fijn!

Tot de volgende vriendjes!

Tobias